Canım anam bu dünyadan gideli
Gözlerimiz yaşlarıyla sel oldu
Kıymetinin ödenmezmiş bedeli
Kepek gibi savrularak yel oldu
Ana bu ocaklara köklü direk
Ana bu sinelerde çarpan yürek
Ana bu sevgi coşan pınar demek
Gönül bahçesinde bir top gül oldu
Saftın, miskindin gariptin sen ana
Sevmeyi, mertliği öğrettin bana
O kadar müşfiktin kıymazdın cana
Manevi varlığın bize bel oldu
Kimse bükmedi kuvvetli bileği
Beş oğulcuk için yandı yüreği
Dillere destandı meşhur çöreği
Dünyadan gidişi bize zül oldu
Şair okcum bende aciz bir kulum
Benimde düşecek yanına yolum
Şimdilik arkandan dua okurum
O kutlu davete cevap;”Gel” oldu.
